คงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า...ส่วนใหญ่แล้ว

บางเวลาเมื่อเรามีความทุกข์ มีความเสียใจ

เราจะร้องไห้....

แต่จะมีสักกี่คน... ที่จะยิ้ม

และยอมรับความเจ็บปวดนั้น

หวังว่า สักวันหนึ่ง...เราจะต้องเป็นหนึ่งในนั้น

ที่จะยิ้มให้กับเจ็บปวด

ฉัน..ที่เคยรักเธอ
ก็ยังรักเธอ..เหมือนผ่านมา
ฉันยิ้มเพราะมันเหนื่อย ไม่เหลือแรงบีบน้ำตา
ถึงเวลา..ต้องยิ้มให้มัน

ยิ้มให้ความผิดหวัง..อย่างคนคุ้นเคย
ยิ้มให้ความมืดหม่น..อย่างคนรู้จักกัน
นี่คือเพื่อนเก่า..ที่เราต้องเจอ
เจอกันมานานแสนนาน
ร้องไห้ให้กับมัน..ช่างดูง่ายดาย
เหมือนมันไม่ท้าทาย..เท่าเรายิ้มให้มัน
สุขก็ยิ้มได้..เจ็บก็ยิ้มได้
ให้ราคามันเท่ากัน..ยิ้มให้มันก็พอ

ฉัน..ไม่ได้แข็งแรง
ไม่ได้มั่นคง..สักเท่าไร
แค่รู้ว่าบางที..แอบยิ้มตอนที่เสียใจ
เหมือนอะไร..ก็ง่ายขึ้นมา

มันคือคำปลอบใจของคนที่เสียใจ